Marta Kładź-Kocot

Nie każdy potwór ma kły, pazury i mieszka w jaskini. Czasem potworem jest poczucie winy, lęk, wspomnienie, żałoba albo decyzja, której nie da się już cofnąć. Fantastyka pełna jest bohaterów po przejściach: wojowników, ocalałych, wybrańców, wygnańców i antybohaterów, którzy walczą nie tylko ze złem świata, ale też z tym, co zostało w nich po dawnych ranach.

W trakcie panelu przyjrzymy się temu, jak literatura, gry i seriale pokazują traumę, moralne dylematy, przemianę bohatera i cenę heroizmu. Porozmawiamy o tym, co sprawia, że postać wydaje się psychologicznie prawdziwa, dlaczego lubimy bohaterów pękniętych i niejednoznacznych oraz gdzie przebiega granica między poruszającym portretem wewnętrznej walki a zwykłym „dorzućmy traumę, będzie głębiej”.

Fantastyka to wspaniałe narzędzie do opowiadania o świecie, czego dowodem może być chociażby coraz popularniejsze ostatnio climate fiction. Wiele powieści tzw. głównego nurtu stoi sobie cichutko na księgarnianych półkach, udając, że wcale fantastyką nie jest. Ta literatura „z pogranicza” jest często arcyciekawa, więc wpadajcie posłuchać – będzie mnóstwo książkowych polecajek.

Umberto Eco, autor „Imienia róży”, był człowiekiem-encyklopedią, czy też raczej człowiekiem-biblioteką: pisarzem, teoretykiem literatury, mediewistą, semiotykiem. W jego dorobku można znaleźć i wątki fantastyczne, i przenikliwe rady dotyczące warsztatu pisarskiego oraz interpretowania tekstów. Czy fantaści powinni czytać Umberto Eco? Będę udawać, że nie słyszałam tego pytania :)